個人檔案A WALTZ FOR A NIGHT相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
A WALTZ FOR A NIGHTSOME BOOKS ARE TO BE TASTED, OTHERS TO BE SWALLOWED, AND SOME FEW TO BE CHEWED AND DIGESTED. |
||||||||||||
|
7月28日 Is It Big?ลองฟังเรื่องตลกหน่อยดีมั้ย (ออกตัวก่อนว่าอาจจะเล่าไม่ตลกนะั)
This is the conversation between me and Hayden,a 2-year-old boy in my care.
ME: Heyden! It's the potty time. Let's come potty please.
Then he came.... and after he sat on the potty, he played with his penis. Then, I told him...
ME: Can you take your hands off your penis please? I think it's dirty because your pee comes out from that way.
HAYDEN: It's dirty? It comes out from my penis?
ME: Yes, sir.
But he still kept touching and squeezing his penis. Then, he suddenly asked me a question.
HAYDEN: Do you think it is a big one?
Oh My Goshhhhhh... I really didn't know how to answer it, so I asked him back
ME: You think so?
Hayden: Yes, I think so.
...Can you imagine a 2-year-old boy asking me this question? 6月25日 เจ้ากวางน้อยเมื่อวานตอนกำลังนั่งกินข้าวเช้าอยู่ที่โต๊ะ นั่งคิดอะไรเพลินๆ เรื่อยเปื่อย สักพักมีึความรู้สึกว่าเห็นอะไรแว้บๆ โดดเหยงๆ เลยเหลือบไปมอง เห็นเจ้ากวางน้อยเดินเล่นอยู่ที่ลานหลังบ้าน แล้วกำลังโดดข้ามรั้วไปหลังบ้านของข้างบ้าน นั่งมองมันโดยที่ไม่ใส่ใจกับอาหารที่อยู่ตรงหน้าประมาณ 5 นาที เพื่อที่จะมีความสุขกับความน่ารักของมัน เห็นเจ้ากวางมันมองไปมองมาอยู่ครู่ใหญ่ก็โดดข้ามรั้วหลังบ้านนั้นไปอีกบ้านหลังนึง แล้วมันก็ลับตาไป... สงสัยว่ามันคงหลงมา แต่ไม่แปลกนะที่จะเห็นกวางออกมาเดินเล่นแบบนี้ เพราะที่นี่เค้ามีเขตที่สงวนป่าไม้ไม่้ให้ใครมาตัดรอบๆ neighborhood เหมือนกัน และกวางตัวนี้ึคงอยากรู้ว่าพวกคนมันอยู่กันยังไง เลยหนีมาเที่ยวเสียหน่อย เสึยดายที่หยิบกล้องมาถ่ายรูปมันไม่ทัน แถมไม่มีใครในบ้านเห็นเสียด้วยมีแต่เราเห็นคนเดียว เป็นบุญตาจริงๆ
เดี๋ยวพฤหัสนี้จะำพาเด็กๆ ไปนั่งม้าหมุน(carousel) เด็กๆ คงตื่นเต้นเนอะ อย่าว่าแต่เด็กเลย เราเิองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน... 5月19日 BYE BYE PENN QUARTERเหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย... เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาืจนถึงวันสุดท้ายที่ืำทำงานที่ Georgetown Hill@Penn Quarter ทำงานเกิน 8 ชั่วโมงทุกวัน ไม่รู้ว่าตัวเองเอาแีรงมาจากไหนเหมือนกัน เพราะืทำงานกับเด็กเล่นดึงเอาพลังงานไปมากกว่าปกติ แุถมลืมนึกถึงสังขารตัวเิองที่ไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว ไฟก็ยังมี แต่บางทีร่างกายมันไม่ไปอย่างใจนึก
หลังจากที่เมื่อวันพุธที่ผ่านมาเป็นวันสุดท้ายของเรา๊ ณ Penn Quarter นึกแล้วก็ใจหายนิดๆ เพราะเด็กๆ ต้องแยกย้ายกันไป หลายคนเคยเห็นกันตั้งแต่ 2เดือน เล่้น กิน นอนด้วยกัน จนถึง 2-3 ขวบ บางคนก็ไปได้โรงเรียนใหม่ ซึ่งจริงๆ แล้วการหาโรงเรียนก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด พ่อแม่ต้องฝากลูกตั้งแต่ลูกยังอยู่ในครรภ์ และไม่ใช่ฝากแค่โรงเีรียนเดียว ต้องเผื่อเอาไว้ 2-3 แห่ง และกว่าจะถึงคิวตนลูกก็เกิดพอดี โรงเรียนไหนที่ดีหน่อย บางทีลูกเกิดแล้วยังไำม่ได้เข้าก็ยังมี กว่าจะถึงคิวลูกตอนนั้นก็อายุได้ 3 ขวบแล้ว
ระหว่างนี้เราเลยขอพักผ่อนกายและใจ เริ่ืมงานใหม่ก็ปลายเดือนนี้พอดี รอคอยที่จะได้เริ่มต้นงานที่ Just Us Kids เพราะประทัีบใจในบรรยากาศ และเพื่อนร่วมงาน รวมถึงวิธีการทำงานของครูที่นี่ หวังว่าคงไม่เจออะไรอย่างที่เคยเจอที่ Penn Quarter อีกแล้ว... ทีแรกว่าจะขึ้นนิวยอร์กไปหาน้องนุทและน้องหุย แต่ด้วยเวลาไม่เอื้ออำนวยเลยเอาเป็นว่าขอไปวันหลังดีกว่า รอต้อนรับน้องๆ พาเค้าเที่ยวแุึถว DC อาทิตย์หน้าแทน ว่าแล้วก็ดีใจเหมือนกัน เพราะไม่เจอกันมานานมากแล้ว...
IT'S TIME TO TAKE A REST... THERE'RE CHALLENGING THINGS WAITING FOR ME!
ปล. หลอกล่อเด็กให้มารวมตัวกันถ่ายรูป ฮ่าฮ่า..แล้วก็ประสบความสำเร็จ มี 2 รูปที่เราร้องเพลง
 If you're happy and you know it shout "Hurray!"(hoo-ray!)... จบท่อนนี้ เด็กๆ ก็พากันตะโกน hoo-ray!5月1日 ส้มตำ ไก่ย่าง แหนมข้าว ข้าวเหนียวพูดถึงอาหารการกินแบบไทยๆ ที่อเมริกา บางคนบอกว่าของบางอย่างตอนอยู่ที่เมืองไทยหาไม่ค่อยได้ แต่มาอยู่ที่นี่กลับหาได้ง่ายกว่า จริงมั้ยไม่รู้ แต่เรายังไม่รู้สึกอย่างนั้นสักที เพราะอยากกินก๋วยเตี๋ยวหมูเด้งเจ้าประจำที่ท่าช้าง แต่ไม่มีร้านไหนเค้าขาย ลองพยายามหาสูตรทำหมูเด้งเองทางเว็บ มันก็ไม่ได้รสชาติอย่างที่ใจอยากจะกิน...
หลังจากที่วันเสาร์เครียดกับการออกไปรายงานหน้าชั้นมา แต่สุดท้ายก็ผ่านไปด้วยดี แล้วก็พูดกับตัวเองว่า "ตูก็ทำได้นี่หว่า กลัวอะไรเนี่ย" ...วันอาทิตย์เลยถือโิิอกาสไปบ้านน้า น้่าสะใภ้เปิดเตาปิ้งบาร์บีคิว ไก่ย่าง พร้อมด้วยส้มตำ แหนมข้าว เปาะเปี๊ยะทอด ข้าวเหนียว และอาหารเวียดนามที่คนลาวเรียกว่า "ข้าวเปียก" ของโปรดของเราเอง ประเดิมไปหนึ่งชามโตๆ จากนั้นก็ช่วยยกข้่าวปลา อาหารทั้งหลายไปวางไว้เฉลียงหลังบ้าน เพื่อต้อนรับแขกอีก 5 คน หลังจากอาหารส่วนหนึ่งย่ิอยไป ก็ขอหม่ำส้มตำหน่อยละกัน เผ็ดสุดๆ และก็เพิ่งค้นพบว่ากินสัมตำกับแหนมข้าว แล้วก็ผักสดอร่ิอยสุดๆ ไปเลย หนังท้องตึงหนังตาหย่อน นั่งดูละครไทย 3-4ชั่วโมง (ทั้งที่ไม่เคยใช้เวลาดูละครแบบนี้ที่เมืองไทย) มีความสุขไปอีกแบบ เพราะก็ไม่ได้มีโอกาสมาใช้เวลาแบบนี้มานานมากแล้ว...
3 ทุ่มแล้ว อาหารยังเหลือเยอะแยะ น้าบอกให้แบ่งกลับบ้าน เผื่อเอาไปกินที่ทำงานตอนเที่ยงวันนี้ แล้วก็ได้กินสมใจ ยังอร่อยอยู่ถึงแม้จะข้ามคืน แต่บรรยากาศนี่สิ ไม่ได้เอาเสียเลย มองออกไปผ่านหน้าต่างมีแต่ฝรั่ง ไอ้ดำ ไอ้ตี๋ ไอ้แขก และอาหมวย แถมนั่งกินคนเดียวอีก อย่างว่ากินส้มตำต้องแย่งกันกินถึงอร่ิอย... ลองให้เพื่อนที่ทำงานที่เป็นคนดำลองชิมส้มตำ มันเอาลิ้นสะกิดดู แค่นั้นแหล่ะ มันร้องจ๊่ากเลย มันบอกเผ็ดมาก ขี้ฉันแตกพอดี แล้วถามกลับว่า ขี้้เธอไม่แตกเหรอ... ฮ่่า ฮ่า แต่ให้เพื่อนคนฟิลิปปินส์กินเค้าบอกว่่าเค้าชอบล่ะ
4月28日 Farewell to Lily and RyanOne seed can start a garden,
one smile can lift a spirit.
One candle can light a room,
one conversation can start a friendship.
One step can begin a journey,
one heart can love many...
One person can make all the difference...
... that one is you...
Thanks for Everything you've done
Thanks for being you!
We always be special friends.
  4月9日 Positive ThinkingThe Worth of Waiting...
While I was waiting for self-checking out at the store, there was only a lady who was scanning her items preceding me. Unfortunately, I had to wait for a big while even though she didn't have lots of things to be scanned. The problem was there were 10 yogurts couldn't get scanned. She couldn't figure it out until a staff came to help her out. Then, that lady turned to me and apologized me. Honestly, I didn't get nervous or something. I was just watching her what she would do with those damn yogurts. And what she needed to do was she had to look on the barcode of each items and put those damn digits on the monitor. I heard her ask the staff ..."all of them?"..., and she nodded... The lady looked at me again and smiled like having a question in her head "Do I need to do them all?"... ..... ....WAIT WAIT WAIT WAIT....... Don't forget she wasn't trained to be a cashier.
Finally, she was done with her part time job. She lastly turned to me and said....
... "I LEARN SOMETHING NEW"...
"ME EITHER", I said.
3月22日 เวลามองขึ้นไปบนฟ้า...อ่านหัวข้อบล็อคแล้วไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กที่เราจะเล่าถึงวันนี้ได้... จริงแล้วการทำงานกับเด็กนี่มันยอดมากเลยนะ ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากมายหลายอย่าง และฝึกเพิ่มเสริมทักษะต่างๆ มากมายให้กับเรา
Look Upon The Sky... What do you guys see up there?
มีเพลงอยู่หลายๆ เพลงที่เวลาเราร้องให้เด็กฟังแล้ว เด็กๆ จะมองตามมือของเรา และเลียนแบบอากัปกิริยาของเรา...
...
I feel, I feel, I feel like the morning star I feel, I feel, I feel like the morning star...(point the pointer up).sahhhhhhhhhhhhh (เด็กๆ ชอบตอนนี้มาก เวลาลากเสียงยาวๆๆๆๆๆๆๆ)
ส่วนอีกเพลงก็...
Twinkle, twinkle little star
 How I wonder what you are
Up above the world so high
Like a diamond in the sky
Twinkle, twinkle littlle star
How I wonder what you are
เพลงนี้พวกเราหลายๆ คนคงรู้จักดี สมัยยังเป็นเด็กน้อยน่ารัก เราชอบเพลงนี้นะ เพราะเด็กทุกคนฟังเพลงนี้แล้วจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสำคัญนะ
เราชอบเวลาเห็นเด็กมองขึ้นไปบนฟ้า อยากรู้จักว่าเค้าคิดอะไรอยู่ เดาว่า...ไอ้นี่มันชี้ขึ้นไปข้างบนทำไมหว่า ไหนท้องฟ้า ไหนดวงดาวของฉัน เห็นแต่พื้นเพดานซีเมนต์ แต่ท้องฟ้า ดวงดาวของฉันยังสดใสอยู่ในใจนะ ว่าแล้วเมื่อยคอจังเอาลงดีกว่า...
เด็กของฉันมองฟ้าของเค้า ต่างกับฉันและคุณมองฟ้าของเรามั้ย?
|
|
||||||||||
|
|
